شهرداری قزوین مطالعات جامع در مدیریت شهری ۲۷۸۳-۲۶۳۵ 4 12 2026 08 23 The Impact of Public Space Design on Enhancing Urban Social Safety: A Case Study of Sepah Street, Qazvin تأثیر طراحی فضاهای عمومی بر ارتقای امنیت اجتماعی شهری: مطالعه موردی خیابان سپه قزوین 11 22 252118 10.22034/csum.2026.252118 FA حسن ساجدی کارشناس حوزه معاونت شهرداری ناحیه یک قزوین قاسم مافی کارشناسی ارشد برنامه‌ریزی شهری،، دانشگاه آزاد اسلامی قزوین، ایران (نویسنده مسئول) Journal Article Social security in urban public spaces is one of the fundamental prerequisites for the vitality of collective life and the enhancement of citizens’ quality of life. In recent decades, rapid urbanization, the expansion of defenseless urban areas, and the emergence of placeless neighborhoods have increased the sense of insecurity among urban residents. This feeling—regardless of whether it fully corresponds with crime statistics—has serious consequences for citizens’ behavioral patterns, including reduced presence in public spaces, a decline in social interactions, and the weakening of social capital. Under such conditions, conscious and purposeful design of public spaces can play a crucial role in preventing social disorders and strengthening the sense of safety. Factors such as adequate night lighting, diversity and dynamism of land uses, natural surveillance through the continuous presence of citizens, elimination of abandoned or unused spaces, visual transparency, and attention to human scale can significantly contribute to enhancing social security and fostering a stronger sense of belonging to urban spaces. The research method of this study is qualitative with an interpretive approach, and the data collection technique is documentary analysis. This study, aiming to examine the role of public space design in improving urban social security, seeks to explore both theoretical and practical dimensions of the issue and, based on available evidence, to introduce patterns and criteria that can be applied in urban management and policy-making processes. The significance of this research lies in the fact that social security serves as a vital link between citizens and urban spaces, and is a key condition for the sustainability of urban life. Achieving safer and more vibrant cities undoubtedly requires serious attention to the quality of public space design, as these spaces are the main stage for everyday urban experiences and reflect the level of social and cultural development of each society. The findings indicate that improving the quality of public space design—through increased presence, functional diversity, and strengthened natural surveillance—can effectively foster higher levels of social security in urban environments. <span lang="FA">امنیت اجتماعی در فضاهای عمومی شهری یکی از بنیادی‌ترین پیش‌شرط‌های پویایی حیات جمعی و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان به شمار می‌آید. در دهه‌های اخیر، رشد سریع شهرنشینی، گسترش فضاهای بی‌دفاع شهری و شکل‌گیری محلات و فضاهای بی‌هویت، سبب افزایش احساس ناامنی در میان ساکنان شهرها شده است. این احساس، حتی اگر با آمار وقوع جرم هم‌خوانی کامل نداشته باشد، پیامدهایی جدی بر الگوهای رفتاری شهروندان برجای می‌گذارد؛ از جمله کاهش حضور در فضاهای عمومی، افت تعاملات اجتماعی و تضعیف سرمایه اجتماعی. در چنین شرایطی، طراحی آگاهانه و هدفمند فضاهای عمومی می‌تواند نقشی کلیدی در پیشگیری از بروز ناهنجاری‌های اجتماعی و تقویت احساس امنیت ایفا کند.</span> <span lang="FA">عواملی همچون روشنایی مناسب در شب، تنوع و پویایی کاربری‌ها، امکان نظارت طبیعی از طریق حضور مداوم شهروندان، حذف فضاهای متروکه یا بلااستفاده، شفافیت بصری، و رعایت مقیاس انسانی، می‌توانند به ارتقای امنیت اجتماعی و افزایش حس تعلق شهروندان به فضا منجر شوند.</span><br><span lang="FA">روش تحقیق این پژوهش، کیفی با رویکرد تفسیری و شیوه گردآوری مطالب، اسنادی است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش طراحی فضاهای عمومی در ارتقای امنیت اجتماعی شهری، می‌کوشد ابعاد نظری و عملی این موضوع را واکاوی کند و با تکیه بر شواهد موجود، الگوها و معیارهایی را معرفی نماید که بتوانند در فرآیند سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی شهری مورد استفاده مدیران و تصمیم‌گیران قرار گیرند. اهمیت این مطالعه از آن جهت است که امنیت اجتماعی، عامل پیونددهنده شهروندان با فضا و شرط اساسی برای پایداری حیات شهری است. دستیابی به شهرهایی ایمن‌تر و زنده‌تر، بدون تردید نیازمند توجه جدی به کیفیت طراحی فضاهای عمومی است؛ زیرا این فضاها صحنه اصلی شکل‌گیری تجربه روزمره شهری و بازتاب‌دهنده سطح توسعه اجتماعی و فرهنگی هر جامعه‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که ارتقای کیفیت طراحی فضاهای عمومی می‌تواند با افزایش حضورپذیری، تنوع کاربری و تقویت نظارت طبیعی، زمینه‌ساز ارتقای امنیت اجتماعی در محیط‌های شهری باشد.</span> https://jcsium.qazvin.ir/article_252118_8fb04e58502cd6c46260d4b6a83de510.pdf