سیستم های ثانویه سیستم های با جرم نسبی کوچک هستند، که به یک سازه اصلی متصل می شوند و رفتار مناسب آن ها در هنگام زلزله اهمیت زیادی دارد. روش های تحلیل سیستم های ثانویه به دو دسته قابل تقسیم هستند. روش های مبتنی بر حذف اندرکنش و روش های دربرگیرنده اندرکنش. از روابط حاصله از موارد فوق می‌توان برای کارهای مطالعاتی و تحقیقاتی و ارزیابی دقیق رفتار سیستم‌های ثانویه استفاده نمود. برای کارهای طراحی و کاربردی این روابط باید به فرم ساده ای درآیند به طوری که به سادگی بتوان نیروی وارد بر سیستم ثانویه را محاسبه و اتصالات آن را طراحی نمود. نیروی وارد بر اجزای غیر‌سازه ای در آیین‌نامه طراحی ساختمان‌ها در برابر زلزله (استاندارد 2800) معرفی شده است. در این مقاله به معرفی و مقایسه نیروی وارد بر اجزای غیرسازه ای در آیین نامه‌های داخلی و سایر آیین نامه‌ها و دستورالعمل های معتبر دنیا پرداخته می شود. از مطالعات مذکور نتیجه گردید که ضوابط ارائه شده برای محاسبه نیروی لرز‌ه‌ای در آیین نامه طرح ساختمان‌ها در برابر زلزله (ویرایش سوم1387) مشابه آیین نامه‌های UBC 97 و SEACO1999 بسیاری از پارامترهای موثر را در نظر نمی‌گیرد این در حالی است که این کمبود‌ها تا حدودی در آیین نامه طرح ساختمان‌ها در برابر زلزله (ویرایش چهارم 1392) برطرف شده است.