بتن خورشیدی حساس به رنگ یک پروژه تحقیقاتی فرارشتهای و فراملی است که به توسعه یک ماده ساختمانی فوتواکتیو جدید برای استفاده در معماری، زیرساخت و طراحی اختصاص یافته است. براساس فناوری یک سلول خورشیدی حساس به رنگ ((O, Regan and Gratzel 1991، این ماده از رنگهای آلی روی بتن برای جذب نور و تولید الکتریسته از طریق واکنشهای الکتروشیمیایی استفاده میکند. یکی از مزایای بزرگ این نوع سلول، توانایی آن در استفاده از نور منتشر است. در نتیجه، کاربردهای بالقوه آن از نظر شکل، طراحی و مکان تقریبا نامحدود است. هدف نهایی توسعه یک ماده فتوولتائیک کاملا با ساختاری یکپارچه است.
