امروزه پارک­های شهری از اهمیت ویژه­ای برخوردارند زیرا منابع طبیعی و فضای سبز به علت توسعه اقتصادی و گسترش شهرنشینی سیر نزولی داشته است و باعث بروز مشکلات روانی و اجتماعی در شهرهای مدرن شده؛ که در این میان، ضرورت توجه به حضور کم­توانان (معلولین،  سالمندان، کودکان) در طراحی­ها وفضاهای عمومی به ویژه پارک­های شهری، مطابق با استاندارد­ها مطرح می­شود. با توجه به وجود تعداد زیادی از گروه­های کم­توان در تمام جوامع به خصوص در ایران، به علت جنگ تحمیلی، فضاهای طراحی شده مستلزم مناسب­سازی برای همگان است. گام اول در مناسب­سازی فضاهای طراحی شده، شناسایی ویژگی­ها و نیازهای این افراد است و در گام بعدی می­بایست ارزیابی فضاهای طراحی شده و برنامه­ریزی­های لازم صورت گیرد. نیازها و خواسته­های گروه­های کم­توان شامل دو مولفه فیزیکی-کالبدی و روانشناسانه می­شود. برای تامین این نیازها، به عناصری شامل چهار مولفه کارکردی، رفتاری، محیطی و حسی نیاز است. برای گردآوری اطلاعات در راستای هدف پژوهش، از روش تحقیق کیفی استفاده شده و همچنین داده­های دیگر پژوهش که خواسته­های کم­توانان است از روش مصاحبه باز با ده نفر کم­توان و معلول در شهر قزوین جمع آوری شده است که پس از تجزیه و تحلیل به روش نظریه برخاسته از داده­ها مشخص گردید که مولفه­های کارکردی و محیطی بیشتر مورد توجه افراد بوده است. با بررسی داده­های حاصل از مصاحبه و تحلیل محتوا، به این نتیجه می­رسیم که می­بایست به نیازهای گروه­های کم­توان توجه شود زیرا منجر به افزایش امید به زندگی و سرزندگی این افراد به دلیل استفاده از توانمندی­هایشان و افزایش حضور در جامعه می­شود. همچنین باعث می­شود این افراد از گوشه­گیری و نشستن در خانه رها شوند و با خیال آسوده مانند اقشار دیگر جامعه حضور فعال داشته باشند. در صورت عدم توجه، می­تواند پیامد­های بسیاری در جامعه داشته باشد.