افزایش انتقال جمعیت از مناطق روستایی به مناطق شهری و همچنین توانایی جامعه در انطباق با تغییرات، سوالاتی جدی به وجود آورده و متخصصان در تلاش می­باشند تا چالش‌ها را به بهترین شکل پاسخ دهند. با وجود یک بحث طولانی و عمومی در مورد معایبی که شهرنشینی می‌تواند ایجاد کند، شهرها در حال رونق هستند و این واقعیت اجتناب­ناپذیر است.
یک کلان شهر توسعه­یافته به عنوان یک مرکز توسعه و موتور اقتصادی نقش مهمی را ایفا می‌کند. اما این امر تنها در صورتی اتفاق می‌افتد که برنامه­ریزی و مدیریت شهری به نحو بسیار خوبی انجام شود، به منظور دستیابی به‌این مهم، دولت محلی باید این کار را به صورت متمرکز انجام دهد و کارکنان خوب آموزش­دیده، سیاست‌های مناسب و گزینه‌های کافی برای تأمین بودجه داشته باشد، همچنین مدیریت نوینی را می­طلبد. مدیریت شهری باید برای شهر، برنامه­ریزهای را به انجام برساند، فعالیت­های شهری را سازمان دهد و بر فعالیت­های انجام شده نظارت کند و حتی برای انجام بهینه امور، انگیزش نماید. به طور کلی مدیریت شهر به عنوان زیر مجموعه­ای از حکومت محلی تعریف شده و شهرداری خوانده می­شود. مشخصات و ساختار شهرداری در کشورها متفاوت است و هر جامعه­ای با توجه به ساختار اقتصادی، اجتماعی و سیاسی خود تعریف تلقی از مدیریت شهری دارد. این تحقیق درباره بررسی نقش مدیریت شهری شهرداری­ها بر پایداری شهری شهر قزوین انجام گردید که از نوع پیمایشی و کاربردی می­باشد و روش گردآوری اطلاعات بصورت میدانی می­باشد. در پژوهش مربوطه ابتدا شاخص­ها شناسایی شدند و فرضیات بر اساس این شاخص­ها تدوین گردید و در نهایت با استفاده از تکنیک­های آماری تمامی فرضیات مطرح شده به اثبات رسانده شد و فرضیات در قالب آموزش شهروندان- ارتقا مشارکت شهروندی- تمرکززدایی- ایجاد مدیریت یکپارچه شهری ارائه گردید و تاثیرگذاری تمامی این شاخص­ها اثبات گردید.